OhZeed and milkkie

มาจนถึงวันนี้ ไม่มีมิวออนไลน์ประเทศไทยแล้ว แต่ฉันยังจำได้ ความรู้สึกตอนเข้าไปครั้งแรก...

Noria คือชื่อเมืองเกิดของเผ่าเอล milkkie เกิดที่เมืองนี้ ฉันวิ่งออกไปที่หน้าประตูเมือง แล้วไปตีมอนสเตอร์ ฉันเก็บเลเวลจนเช้า... นั่น... คือวันแรกที่ฉันได้สัมผัสกับมิว

ฉันเล่นเกมมิว เก็บเลเวลคนเดียวอยู่จนเลเวล 190  เมื่อฉันติดปีก (ในเกมมิวตัวละครเลเวล 180 ขึ้นไปจึงจะสามารถติดปีก และบินได้ ) ฉันจึงออกไปหาโลกกว้าง ฉันไปยืนดูที่ประตูเมือง Server PVP  ฉันไปเล่นกับคนเหล่านั้น แต่ฉันก็โดนคนเหล่านั้นรังเกียจ... เพราะฉันไม่เด่นสักด้าน จะเป็นสายบู๊ก็ไม่ใช่ สายซัพพอร์ตก็ไม่เชิง

จริงๆ แล้วฉันก็รู้สึกตั้งแต่เลเวลสัก 150 แล้วล่ะว่าใครๆ ก็รังเกียจ ไม่มีใครอยากปาร์ตี้ด้วย เพราะทำไม่ได้ดีสักอย่าง ฉันจะเป็นเอลคนสุดท้ายที่ใครๆ จะเลือกให้ไปปาร์ตี้ด้วย ถ้าเขาเลือกฉัน แปลว่าเขาไม่มีทางเลือกแล้ว...

ฉันก็มีความรู้สึก เพราะฉันเป็นคนนั่งเล่นผ่านตัวละครนั้น ฉันเสียใจที่ไม่เป็นประโยชน์กับใครเลย ฉันท้อแท้ และในวันที่ฉันเศร้าสลดใจอยู่เบื้องหลังเอลตัวน้อยที่ตั้งใจจะปั้นขึ้นมาใหม่ให้เป็นเอลสายซัพพอร์ตเต็มตัว ฉันเดินออกนอกเมือง Noria แล้วตีมอนจน เลือดในตัวจะหมด ฉันจึงเดินกลับเข้าเมือง แล้วไปพบกับผู้ชายคนหนึ่งที่เล่นตัวละครนักรบ เขายืนคุยกับอีกคนหนึ่ง ที่ดูๆ แล้ว เลเวลไม่น่าต่างกับ ตัวละครตัวใหม่ของฉัน นักรบที่ติดปีกคนนั้นกำลังสอนวิธีเล่นให้กับคู่สนทนา ฉันสนใจเขา นับรบติดปีกคนนั้น ฉันบังคับตัวละครเอลเลเวลน้อยเดินไปหาเขา แล้วถามเขาว่า

"เธอๆ เลือดเราลด เราจะเติมเลือดยังไง"

เขาหันมาคุยกับฉันทันที เขาพยายามที่จะเทรดเอาไอเทมเติมเลือดให้ แต่ฉันก็ไม่รับ เพราะในช่องเก็บของตัวละครตอนนั้นมีแต่ Rare item เต็มทุกช่อง ฉันไม่สามารถรับของจากเขาได้ แต่เขาก็ยังไม่ลดความ พยายาม เขาเทรดเอาเงินให้ฉัน 1 M เพื่อไปซื้อไอเทมเติมเลือด ฉันจึงรับเงินเขามา และบอกเขาว่า

"เราอยากรู้น่ะ ว่าซื้อที่ไหน เราจะได้ซื้อเป็น"

ใช่... ฉันโกหกเขา... หลังจากเทรดเงินแล้ว เขายังแนะนำที่ซื้อไอเทมเติมเลือดให้ แล้วพาฉันออกไปเก็บเลเวล เขาเล่นตัวละครสายนักรบ เขาไปช่วยฉันเก็บเลเวลด้วยการลากมอนสเตอร์มาให้ แน่ล่ะ... มันเป็นไอเดียที่แย่มาก  เขาลากมอนให้ฉันอยู่สักพัก เขาก็บอกฉันว่า

"เธอๆ เดี๋ยวตอน 6 โมงเย็น จะมี GM มาแจกเวทย์ช่วยเหลือ เธอไปหา GM ที่ประตูอีกฝั่งนะ เขาจะมาที่นั่น"

ฉันอ่านแล้วก็แปลกใจ เขารู้ได้ยังไงว่าจะมี GM มาที่จุดนั้น แต่อีกใจก็บอกว่า GM คนนั้นอาจมาที่นั่นทุกวันก็ได้ แต่ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร ฉันเลยถามเขาว่าเขาจะไปไหน เขาตอบฉันว่า

"เรามีธุระต้องไปทำ เดี๋ยวเธอเลเวล 6 แล้วมาเข้ากิลเรานะ แต่กิลเราอาจเงียบหน่อยนะ เพราะมีไม่กี่คน รีบเลเวล 6 ให้ทันตอน 4 ทุ่มนะ เดี๋ยวเราจะกลับมาตอนนั้น"

ฉันตกปากรับคำอย่างประหลาดใจเล็กน้อย แล้วเขาก็ออกจากเกมไป ฉันก็พาเอลตัวน้อยเดินไปตรงที่เขาบอกว่าจะมี GM มาช่วย และฉันก็พบ GM ตรงนั้นจริงๆ ระหว่างที่ GM ช่วยซัพพอร์ตฉันเพื่อเก็บเลเวล ฉันก็ชวน GM คุยไปด้วย ฉันสารภาพกับ GM ว่า นี่ไม่ใช่ตัวละครตัวแรกของฉันหรอก ฉันโกหกในเรื่องที่ว่าไม่เคยเล่นมาก่อน GM คนนั้นก็ตอบว่า

"ไม่เป็นไรครับ มันเป็นหน้าที่ของผม" แล้วทุกอย่างก็เงียบ

GM ช่วยฉันเวลจนเลเวล 10 กว่าๆ ใกล้เวลา 4 ทุ่มแล้ว GM จึงขอตัวไปก่อน ส่วนฉันก็กลับมาที่ Noria แล้วฉันก็เห็นนักรบคนนั้นยืนอยู่กลางเมือง ฉันจึงตรงมาที่เขา และขอเขาเข้ากิล ตามที่เขายื่นข้อเสนอ ฉันถามว่าเขาชื่ออะไร เขาตอบฉันว่า

"เราชื่อ บอล"

ในวันต่อมา ฉันเข้าตัวละครหลัก แล้ว mail ไปหาบอล บอกเขาว่า ฉัน milkkie คือตัวละครตัวน้อยที่เขาช่วยไว้เมื่อวาน ฉันโกหกเขาในเรื่องที่ว่า ฉันไม่เคยเล่น และฉันก็เอาเงินไปที่เขาให้มาไปคืนเขา...

เขารู้ว่าฉันหลอกเขาในเรื่องที่ว่า ฉันเป็นผู้เล่นใหม่
และฉันก็มั่นใจว่า เขาคือ GM049 คนที่มาช่วยซัพพอร์ตฉันเพื่อเก็บเลเวลเมื่อวานนี้

เขาช่างเป็น GM ที่อนาถาจริงๆ ตัวละครเขา Item ที่เขาใช้ ไม่ได้วิเศษวิโสไปจากผู้เล่นคนอื่นๆ เลย เขาเก็บเลเวลเหมือนผู้เล่นธรรมดาๆ หา Item อย่างผู้เล่นเกมคนหนึ่งพึงจะหา แต่ฉันก็ไม่เคยถามเอาความจริงจากปากเขาหรอกว่าเขาเป็น GM หรือเปล่า ฉันเฉยๆ กับหน้าที่การงานเขา ฉันเรียกเขาว่า บอล และฉันก็คุยกับเขาในฐานะ "เพื่อน" ตลอดเวลา ฉันบอกบอลว่า ฉันท้อกับการเล่นตัวละครตัวนี้ เอลสายผสม ผู้ที่ไม่เป็นที่ต้องการ และไม่เป็นประโยชน์กับใคร แต่ฉันเล่นเกมนี้คนเดียว ฉันไม่สามารถเล่นสายซัพพอร์ตเต็มตัวได้ และจะเป็นสายนักรบที่ซัพพอร์ตตัวเองไม่ได้ ก็ไม่ได้อีกเหมือนกัน บอลตอบฉันว่า

"เล่นไปเถอะ เล่นไปอย่างที่ตัวเองชอบ และขอให้สนุกกับมัน"

ฉันกับบอล mail คุยกันประจำ ในเวลาบอลเบื่อที่จะยืนควงดาบเก็บเลเวลเฉยๆ (ทริกการบอทสมัยก่อน กดเม้าส์ค้างไว้ จะเป็นคำสั่งโจมตี แล้วให้มอนวิ่งมาหาเราเอง) บอลจะมาหน้าเมือง และฆ่า ฆ่า ฆ่า เป็นฆาตรกรหน้าเมือง และบ่อยครั้งที่บอลจะให้ฉันเป็นคนซัพพอร์ตให้เขา บอลกับฉันสนิทกันมากขึ้น บอลบอกฉันว่า

"คอยดูนะมิลค์ บอลจะยึดประตูเมืองด้วยเวทย์มิลค์" (ยึดประตูเมือง คือ ไม่มีใครสามารถเดินออกมาจากเมืองเพื่อจัดการกับฆาตรกรหัวแดงที่จะยืนหน้าประตูเพื่อดักฆ่าตัวละครอื่นได้)

แน่ล่ะ ฉันยิ้มอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยประโยคนี้อยู่นานหลายนาที... ขอบคุณนะ ที่ทำให้ฉันมีค่า...

บอลบวกค่าสเตตัสต่างจากนักรบคนอื่นๆ เขาบวก HP ในขณะที่ คนอื่นๆ บวกค่า STR เขาบอกฉันว่า
เขาจะเป็นนักรบสาย PVP
และเขา... ก็ได้เป็นนักรบสาย PVP คนแรก...
เขาทำสำเร็จ เขายึดหน้าประตูเมืองสำเร็จ  และแน่นอนเขายึดได้ด้วยการซัพพอร์ตจากตัวละครที่ไม่ได้เป็นสายซัพพอร์ตโดยตรงอย่างฉัน ...

บอลเลเวล 300 ในขณะที่ฉันเพิ่งจะเลเวล 280 บอลสนิทกับฉันมากขึ้นทุกวัน จนเขาสามารถไว้ใจฉัน และบอกความลับของเขากับฉันในเรื่องที่เขาเป็น GM ฉันไม่แปลกใจ เพราะฉันก็รู้ ฉันบอกเขาว่า ฉันไม่สนใจว่าเขาจะมีอาชีพอะไร ฉันรู้แค่ว่า บอลเป็นเพื่อนฉันเท่านั้นก็พอแล้ว บอลบอกฉันว่า หากมีใครรังแกให้บอกบอลแล้วบอลจะมาช่วย แน่ล่ะ...  ฉันก็ชอบลองใจคนซะด้วยสิ ฉันใช้บริการของเขาในทุกครั้งที่ฉันมีปัญหากับผู้เล่นคนอื่น และเขาก็มาทุกครั้งอย่างที่เขาเคยว่าไว้... เขาทำได้อย่างที่เขาพูดกับฉัน ....

อยู่มาวันหนึ่งเขาก็คงเห็นว่าฉันเวลได้ช้า เพราะฉันเลิกขอคนอื่นปาร์ตี้เก็บเลเวลตั้งแต่ฉันรู้สึกว่า ฉันไม่เป็นที่ต้องการของใครตอนเลเวลน้อยๆ นั่นแหละ บอลจึงบอกฉันว่า

"บอลจะช่วยให้มิลค์เลเวล 300 ให้ได้เลย"

หลังจากนั้น บอลก็มาหาฉันทุกวัน จากที่เมื่อก่อนจะมาหาเฉพาะตอนที่ฉันเรียกให้ช่วย
บอลพาฉันไปทำเควส และเก็บเลเวลในสถานที่เก็บเลเวลยอดนิยมที่เรียกกันว่า Devil Square
ใน Devil Square 1 รอบจะมีเวลา 15 นาที ผู้เล่นจะได้ EXP มหาศาลจากการตีมอนในนั้น
ทุกๆ 5 นาที มอนสเตอร์จะเปลี่ยนชุด และจะมีเลเวลมากขึ้นเรื่อยๆ จนในช่วง 5 นาทีสุดท้ายของ Devil Square มอนสเตอร์ที่เกิดจะเป็นมอนสเตอร์ที่มีเลเวลสูงกว่าผู้เล่น และที่สำคัญ มันมาเยอะมาก
มันเป็นช่วงเวลาอันตราย เพราะทั้ง Lag จากการที่มอนสเตอร์เยอะ และแถมมันยังตีแรงมากอีกด้วย  ใน 5 นาทีสุดท้ายนี้ผู้เล่นมักจะเก็บเอลสายซัพพอร์ตของตัวเองไว้ข้างในมุมที่มอนสเตอร์จะเข้าถึงตัวยาก มันเป็นพื้นที่ปลอดภัยกับบรรดาสายซัพพอร์ตตัวบอบบางเหล่านั้น  และนั่นก็เป็นข้อตกลงของเรา ใน 5 นาทีสุดท้าย ฉันต้องเข้ามุม!

บอลก็บอกฉันว่า "มิลค์ ถ้ามิลค์โดนมอนตี แล้วมิลค์จะตาย ให้ฮีลตัวเองก่อน แล้ววาปหนีเลยนะ" 

ฉันก็ถามเขาว่า "แล้วมิลค์จะทิ้งบอลได้ยังไง" 

บอลตอบฉันว่า "ไม่เป็นไร หน้าที่ของบอลคือ ต้องช่วยให้มิลค์รอด บอลจะเป็นยังไงก็ช่าง แต่มิลค์ต้องรอด"

แต่เชื่อเถอะ... ไม่มีครั้งไหนเลยที่ฉันจะวาปหนี ฉันก็ยอมตายอยู่ตรงนั้นกับบอลทุกที...

หลังจากเข้าเดวิลแล้ว เราก็จะไปบอทกัน บอทเบื่อ เราก็มาเล่นหน้าเมืองกัน เป็นอย่างนี้ทุกวัน
ฉันยอมตื่นตั้งแต่ 6 โมงเช้า เพื่อมาเล่นกับบอล ในวันที่บอลเข้ากะเช้า
และอยู่จนดึก ในวันที่บอลเข้ากะดึก
บอลซื้อปีก +11 ให้ฉัน ด้วยการขาย Item ยอดเยี่ยมที่ดรอปใน Devil
ฉันดีใจมาก แต่ในขณะที่ฉันดีใจก็มีความรู้สึกหนึ่งวูบเข้ามา แล้วฉันบอกบอลว่า

มิลค์ "บอลรู้ใหม ในเกมนี้มิลค์มีสิ่งที่มีค่าที่สุดอยู่แล้ว อยากรู้ใหมอะไร"
บอล "อะไรเหรอ"
มิลค์ "บอลไง ความเป็นเพื่อนของเรามีค่าที่สุด มันมากกว่า Item ใดๆ ในเกมเลยนะ"

ใช่แล้วล่ะ ทุกคนคิดถูก ฉันกับบอลเป็นเพื่อนที่แปลกๆ เป็นเพื่อนที่เหมือนคนรักกันมากกว่า และฉันก็ไม่เถียงหรอกนะ เพราะจริงๆ แล้วบอลเขาคิดแบบนั้นกับฉันจนได้ เมื่อเราสนิทกันมากขึ้น หัวใจบอลเริ่มมีแต่ฉันเข้ามาแทนที่แฟนเขา เขาคิดถึงฉัน มากกว่าที่จะคิดถึงแฟนเขา และวันหนึ่งเขาก็ได้ยินเสียงหัวใจเขาว่าบัดนี้ มันถูกฉันครอบครองแล้ว เขาส่ง mail ให้ฉันฉบับหนึ่งบอกฉันว่า

"ขอโทษ แต่บอลอยู่กับมิลค์ไม่ได้ อย่าเสียใจ รักษาสุขภาพ และเชื่อเถอะ บอลจะดูมิลค์อยู่ห่างๆ" 

เขาบอกว่า เพราะเขาเป็น GM...  คุณจะเชื่อเขาไหม... ฉันไม่เชื่อเขาหรอกนะ

ฉันยอมรับว่า มันเหมือนโดนฟ้าผ่าเข้ากลางอก ฉันเสียใจมาก มันเป็นเหตุการณ์ที่ปวดใจที่ฉันไม่อาจลืม    เพราะหลังจากที่เขาส่ง mail หาฉัน เขาก็เปลี่ยนไป เขาไม่ทัก ไม่พูดกับฉันอีกเลย เขาทำเหมือนเราไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ ฉันเสียใจ ฉันร้องให้ ภาพตัวละครนั่งอยู่ในฉากทะเลทรายอันเวิ้งว้าง แห้งแล้ง และฉันคนที่เล่นตัวละครนั้น นั่งน้ำตาไหลอยู่หน้าจอ... ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไร จู่ๆ เขาทำหมางเมิน ฉันทำอะไรให้เขาโกรธ... ในสมองของฉันตอนนั้นมีแค่คำถามเหล่านี้ ฉันพยายามทุกวิถีทางที่จะได้คุยกับเขา ฉัีนต้องการคำตอบ ฉันอยากรู้ว่าฉันทำอะไรผิด แต่เขาก็ไม่เคยตอบฉันสักครั้งเดียว... ฉันพยายามวันแล้ววันเล่า ร้องให้แล้ว ร้องให้เล่า จนเพื่อน GM ของเขาที่รู้เห็นในความสัมพันธ์ของเรามาตลอด มาหาฉัน... และบอกฉันว่า

"บอลรู้สึกรักคุณมิลค์ แต่เขามีแฟนแล้วครับ คุณมิลค์รู้นะครับ ว่าเขาจะเลือกใคร ระหว่างคุณมิลค์และแฟนเขา"

ตอนนั้นฉันงงไปหมด เพราะฉันไม่เคยวางบอลไว้นอกเหนือจากความเป็นเพื่อนเลย ทุกสิ่งเป็นความรู้สึกที่ดี ที่ฉันให้กับมิตรคนหนึ่ง ฉันประทับใจเขา ฉันซาบซึ้งใจกับสิ่งที่เขาทำให้ฉัน แต่มันไม่ใช่ความรักฉันท์ชู้สาวแน่นอน... ฉันบอกกับเพื่อนของบอลว่า

มิลค์ "ค่ะ มิลค์รู้ แต่มิลค์ไม่ได้คิดกับบอลแบบนั้นนะคะ" 

เพื่อนบอล "ครับ คุณมิลค์ไม่คิด แต่บอลเขาคิดครับ"

ฉันฝากเพื่อนของบอลกลับไปให้บอกบอลทั้งน้ำตาของฉันว่า
"ค่ะ ถ้าอย่างนั้นบอกบอลด้วยนะคะ เก็บเรื่องราวดีๆ ของเราไว้ เมื่อใดก็ตามที่บอลคิดถึงมิลค์ ขอยิ้มได้ เหมือนอย่างที่มิลค์ก็จะยิ้มได้ทุกครั้งที่คิดถึงบอล" 

บอลเป็น Hero ของฉันตลอดกาล นักรบแห่งทวีปมิวนามว่า OhZeed ยังอยู่ในใจฉันตลอดมาจนเดี๋ยวนี้ วันเวลาเหล่า นั้นก็ยังวนเวียนให้ฉันยิ้มได้เสมอ...

แต่ยังหรอกนะ ยังไม่จบ ก่อนบอลจะจากฉันไป บอลมาหาฉันและบอกว่า

"มิลค์ไปอยู่กับพวก SpioNKop เถอะ ที่นั่นมิลค์จะอบอุ่นกว่า"

แน่นอน คำแนะนำของฮีโร่ของฉัน ฉันเชื่อเขาอยู่แล้ว ฉันจึงไปขอเข้ากิล SpioNKop

ฉันเล่นเกมไปตามปกติ มีเพื่อนใหม่เข้ามาให้สนิทสนม มีเหตุการณ์ในเกมเกิดขึ้นมากมาย โดยที่ไม่มีบอลอยู่ข้างๆ แต่ฉันก็เชื่อเสมอว่า บอลยังมองฉันอยู่ที่ไหนสักแห่ง ฉันมักจะหาทางติดต่อบอลเสมอ ไม่ว่าจะทางใดก็ตาม แม้ว่าเขาจะไม่เคยตอบกลับมาหาฉันเลยแม้แต่ครั้งเดียว... ฉันหวังในใจลึกๆ ว่า ฉันจะได้เล่นเกมกับบอลอีกครั้ง ฉันอยากคุยกับเขาอีกครั้งจริงๆ...

1 ปีหลังจากนั้น ฉันจึงได้คุยกับบอลอีกครั้งทางโทรศัพท์
ฉันถามบอลว่าหายโกรธรึยัง บอล โอเคดีใหม บอลตกใจ แล้วถามว่า

"นี่มิลค์ยังไม่ลืมเหรอ" 

ใช่... ฉันไม่เคยลืม แม้ว่าฉันจะเล่นเกมตามปกติ มีเพื่อนฝูงที่รักฉันมากมาย แต่ลึกๆ ในใจ ฉันก็ร้องเรียกหาบอลตลอดเวลา ฉันคิดถึงเขา...
บอลถามฉันว่า อยากเจอ OhZeed อีกใหม
แน่ล่ะ ฉันอยากเจอ OhZeed
บอลให้ฉันไปรอที่กระท่อมร้างแห่งหนึ่งในเกม ซึ่งเป็นพื้นที่ๆ ไม่ค่อยมีใครผ่านไปมานัก ฉันไปตามนัด แล้ว OhZeed ก็ปรากฏตัว แต่ไม่ใช่ OhZeed คนเดีิม OhZeed ที่เลเวล 350+ ตอนนี้เหลือเลเวล 8 ฉันเลยถามบอลว่า เกิดอะไรขึ้น บอลบอกว่าเกิดเรื่อง บอลเลยรับผิดชอบ ด้วยการให้เขาลดเลเวลตัวละคร... OhZeed นักรบในตำนานของมิว ปิดฉากลงด้วยความเศร้า...

บอลมาร่วมทำสงครามปราสาทกับฉันในครั้งแรกที่ patch สงครามชิงปราสาทมาถึง ในคราบตัวละครอื่น บอลยังคงเฝ้าดูฉัน และช่วยเหลือฉันอยู่ห่างๆ ตลอดจนบอลลาออกจากงาน เมื่อมิวปิดตัว...

ฉันยังคิดถึงบอล OhZeed และ milkkie ภาพเหล่านั้น ยังอยู่ในความทรงจำของฉันตลอดเวลา...